فورد فستیوا، کیا ساب کامپکت و جهانی مزدا (قسمت دوم)

امروز به پوشش نمادهای Rare Rides Icons فورد فستیوا بازمی گردیم. فستیوا که یک وسیله نقلیه جهانی مهم برای خودروهایی مانند فورد، مزدا، کیا (و در نهایت بسیاری دیگر) بود، زمانی وارد بازار شد که خودروهای ساب کامپکت محرک عقب با مدل‌های بسیار کارآمدتر جایگزین شدند. و فستیوای طراحی شده توسط مزدا مطمئناً بسیار کارآمدتر و درایو جلوتر از پینتو بود که جایگزین آن شد.

ما شکل ساده و جعبه‌ای فستیوا را در آخرین ورودی خود پوشش دادیم، بنابراین امروز مستقیماً به پلت فرم و مکانیک آن می‌پریم. در سال 1981، مزدا روش نامگذاری پلت فرم های خود را تغییر داد. کدهای دو حرفی را که برای کاراکترهای پنجم و ششم در VIN در خودروهای تولید شده توسط مزدا از سال مدل 1981 به بعد استفاده می‌شد، اختصاص داد. مزدا امروزه از این سیستم طبقه بندی پلت فرم استفاده می کند.

از ابتدا، تمام حروف رمزگذاری شده با یک D در جلو، نشان دهنده یک خودروی ساب کامپکت بود که دیفرانسیل جلو بود. فستیوا به عنوان اولین خودروی مزدا که تا به حال ساخته شده است، به DA اختصاص داده شد. فاصله بین دو محور DA فقط 90.4 اینچ بود. طول کلی فستیوا در اولین نمایش 136.8 اینچ و عرض کلی 63.2 اینچ بود. قد فستیوا به 57.5 اینچ رسید و وزنی بین 1540 تا 1720 پوند بسته به تجهیزات و استایل بدن داشت.

با طرح موتور عرضی، فستیوا محرک جلو از یک سیستم تعلیق جلو مستقل با پایه‌ها، فنرهای مارپیچ و میله چرخشی استفاده می‌کرد. سیستم تعلیق عقب یک طرح پرتو پیچشی بود. همانطور که می توان انتظار داشت، موتورهای فستیوا همگی واحدهای مزدا بودند که از خانواده B می آمدند. B در آن زمان جدید بود و به دلیل تغییرات زیاد آن بین سال‌های 1985 و 2005 تولید می‌شد. قابل‌توجه، طراحی موتور بدون تداخل بود، به این معنی که در صورت خرابی تسمه تایم، موتور ناهار نمی‌رفت. یک ویژگی مهم هنگام استفاده از یک ماشین با بودجه کم.

سه موتور اولی که در خط B معرفی شدند، همگی در فستیوا استفاده شدند. ابتدایی ترین آن B1 بود، یک چهار سوپاپ خطی کوچک 1.1 لیتری که دارای هشت سوپاپ بود و فقط در ظاهر SOHC موجود بود. این ابتدایی ترین موتور از سال 1987 تا 1989 محدود به استفاده بود و فقط در بازارهای اروپا و آسیا مورد استفاده قرار گرفت. کیا بعدها از این موتور در سفیا استفاده کرد.

بسیاری از مردم به BJ علاقه مند بودند. موتور سطح متوسط ​​دارای 1.3 لیتر حجم، با 16 سوپاپ و DOHC بسیار مهم و تزریق سوخت تک نقطه ای بود. فقط فستیواهای بازار ژاپن از BJ و فقط در تریم‌های اسپرت استفاده می‌کردند. 1.3 برای 87 اسب بخار خوب بود.

در نهایت بزرگترین موتور فستیوا B3 بود. حجم B3 کمی بزرگتر از حجم 1290 سی سی BJ بود. این فقط در ظاهر SOHC ارائه شد و در فستیوا و همچنین فامیلیای بزرگتر مزدا، فورد لیزر و جانشین Festiva the Aspire در دسترس بود. در ابتدا، B3 کاربراتوری بود، اما بعداً توسعه یافت و تزریق سوخت دریافت کرد. با هر دو نوع توزیع سوخت، 63 اسب بخار قدرت داشت. در دهه نود، B3 به روز شد و بهبود یافت که 10 اسب بخار به امتیاز آن افزود. B3 تا سال 2005 در کیا ریو و تا سال 2014 در پراید کیا زندگی کرد.

وقتی صحبت از پراید شد، این همان چیزی است که کیا نسخه خود از فستیوا را نامیده است. پراید از ابتدا به صورت محلی در کره جنوبی مونتاژ شد و این بازار یکی از اولین بازارهایی بود که تولید آن را آغاز کرد. مونتاژ شده تحت لیسانس، تولید در سال 1986 برای سال مدل 1987 آغاز شد.

استرالیا و اروپا فستیوا را با دقیق ترین هویت خود به نام مزدا 121 دریافت کردند. فروش برای آن بازارها نیز در سال 1987 آغاز شد. با این حال، مزدا 121 یک مدل کوتاه مدت بود و پس از سال 1991، 121 به فورد فستیوا در قاره استرالیا تبدیل شد. در اروپا 121 به کیا پراید تبدیل شد.

نکته ای که باید در مورد فستیوا به خاطر بسپارید: در پایه آن، این درخواست محصول فورد بود، و اگرچه مزدا خودش این پروژه را مدیریت می کرد، اما زمانی که فستیوا به فروش رسید، فورد آن را فراخواند. و به این ترتیب بود که در فوریه 1986 مزدا در بازار اصلی خود در ژاپن به نام فورد فستیوا عرضه شد. این هاچ بک به عنوان مزدا در ژاپن موجود نبود.

تریم های ژاپنی فستیوا در سال عرضه شامل L، L Special، S، Ghia و Canvas Top بودند. تریم های اولیه بعداً در سال 1986 برای مدل سال 87 توسط GT و GT-X تکمیل شدند که از موتور DOHC فوق الذکر استفاده می کردند. فستیوا از طریق بازوی نمایندگی ژاپنی فورد به نام در دسترس بود اتوراما.

اگرچه خودروهای بازار ژاپن در ژاپن تولید می شدند و نشان فورد داشتند، فستیواهای بازار آمریکای شمالی در کنار کیا پراید در کره جنوبی تولید می شدند. مردم آمریکای شمالی مجبور بودند کمی برای فستیوا صبر کنند، زیرا فروش آن تا اواخر سال 87 در ایالات متحده برای مدل سال 1988 آغاز نشد. فروش در کانادا حتی دیرتر از آن بود، زیرا فستیوا در ژانویه 1989 در آنجا ظاهر شد. برای کمک به توزیع، فستیوا در نمایندگی های مرکوری در کانادا نیز موجود بود.

برخلاف سایر بازارها، فستیوا آمریکای شمالی به یک موتور 1.3 لیتری B3 محدود می شد. در زمان معرفی فقط سه سطح تریم وجود داشت: L، L Plus و LX. همانطور که نظر دهندگان در آخرین مطلب ما اشاره کردند، راه تشخیص LX از طریق برف پاک کن مجلل عقب آن بود.

اما LX به روش‌های دیگری ارتقا یافت، زیرا تنها دارای فرمان کج و سرعت سنج بود. واقعاً روزهای خودروهای ساب کامپکت پایه بود، زیرا تا زمانی که LX انتخاب نمی شد، هیچ چرخ آلیاژی، تنظیمات آینه داخلی و هیچ پارچه ای روی صندلی ها وجود نداشت (فقط وینیل). یک دستگاه پخش کاست می خواهید؟ برای LX باید فنر کنید. LX همچنین دارای یک جعبه دنده پنج سرعته دستی بود و سایر تریم ها با گیربکس چهار سرعته نمایش داده می شدند. کسانی که از تعویض دنده اجتناب کردند، تجربه رانندگی خود را با یک مزدا اتوماتیک سه سرعته مشخص کردند.

در نظر گرفتن تفاوت های بازار بین فستیوا ژاپن و آمریکای شمالی جالب است. بدون موتور DOHC، بدون تزئینات ورزشی با کیت بدنه، بدون سقف بوم! تقریباً مانند این است که فورد مجبور شد جذابیت فستیوا را از بین ببرد تا با سایر خودروهای کوچک مهم در خط تولید، مانند اسکورت، تضادی نداشته باشد.

در حالی که ما در مورد تفاوت های بازار هستیم، باید بازارهای دیگری را که نسخه های مختلف فستیوا را تولید کرده اند پوشش دهیم. مدت زمان طولانی. به غیر از تولیدات مزدا (تا سال 1992) و کیا (تا سال 2000)، سه تولید کننده اصلی مجوز فستیوا وجود داشتند. در سال 1993 سایپا ایران تولید فستیوا را با نام تجاری خود آغاز کرد و در عراق ساخت. در چین، سرمایه گذاری مشترک Dongfeng Yueda Kia تولید خود را در سال 1997 آغاز کرد. سرانجام AAV در سال 1998 با تولید مصر به باشگاه پیوست.

معلوم شد که AAV کمترین علاقه را به فستیوا داشته است، زیرا فقط تا سال 2002 این هاچ بک را ساخته است. دانگ فنگ تولید خود را تا سال 2003 ادامه داد. اما سایپا این کیک را گرفت، زیرا نسخه های مختلفی از طرح 1986 را تا سال 2020 تولید کرد. سایپا فستیوا نامید. یک 111، 131، 132 و 141. بعد از آن یک وانت ساختند و اسمش را گذاشتند 151. اسم های رسمی هم داشت مثل پراید، صبا و نسیم. تولید چینی باعث شد که Festiva به Guangtong GTQ5010X تغییر نام دهد، زیرا مشتری ساب کامپکت چینی از نام مدل طولانی برخوردار است.

فستیوا از طریق مکان های مختلف مونتاژ خود در یک کارخانه در ژاپن، دو کارخانه در کره جنوبی و دو کارخانه در چین ساخته شد. همچنین در ایران و عراق فوق الذکر و همچنین مصر، فیلیپین، تایوان و ونزوئلا ساخته شده است.

یک ماشین کوچک و در عین حال بسیار خوش سفر. ما در مورد تمام تغییرات فستیوا در قسمت بعدی خود صحبت خواهیم کرد. همچنین به‌روزرسانی‌ها و به‌روزرسانی‌هایی را که در نسل اول آن اتفاق افتاده است، پوشش خواهیم داد.

[Images: Ford, Mazda, Kia, SAIPA]

یک خودی TTAC شوید. با عضویت در خبرنامه ما، آخرین اخبار، ویژگی ها، موارد TTAC و هر چیز دیگری را که به حقیقت در مورد خودروها می رسد، دریافت کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *